OTOBÜS ŞİRKETLERİ ve AİLE KAVGALARI (4)

Aile şirketlerini…

Ve kavgalarını yazdık.

Otobüs şirketlerinin hepsi…

Aile şirketi.

Cumhuriyet Türkiyesiyle başladı, otobüsçülük…

Esas otobüsçülük;

Ellilerden, altmışlardan sonra gelişmeye başladı.

İş başında genellikle kurucular mevcut.

Çocuklarıyla beraber çalışsalar bile.

Şu dönemde kurucular yavaş yavaş işten ayrılıyor…

Ya kader ayırıyor ya kendileri…

Ayrılma dönemi…

Ama hepsi için değil.

* * *

Kurucu…

Dişiyle…

Tırnağıyla…

Büyük mücadeleyle…

Çoğunlukla,

Gece gündüz,

Senenin 365 günü çalışarak…

Kimisi muavinlikle,

Kimisi direksiyon sallayarak…

Kimisi ortaklıkla,

Başlayarak,

Şirketini kurdu.

Büyüttü…

Kurucu;

Şirketi…

Evladı gibi görüyor.

* * *

Bir otobüsçü ağabey;

İç Anadolu’da büyük firma sahibiydi…

Firmasını büyütmüştü.

Aynı ilde,

Bir firma daha vardı.

O firmada kardeşi ve eniştesinindi.

Akrabalarındı.

Aynı ailendi.

* * *

Israrla rekabet yaptılar.

Rekabet büyüdü.

Bir ara, araya girip;

Barışsınlar istedik.

Bir zaman muvakkat olduk.

* * *

Olmadı…

Rekabet devam etti.

Büyük şirket küçüldü.

Yine birleşin dedik.

Olmaz dedi, bu ağabey.

 “Bu firma benim evladım… İsmini sil diyorlar, ben siler miyim”

Kurucu;

Şirketi…

Evladı gibi görüyor.

Devamı 3’de

————————————————

 

 

Aile şirketlerini…

Ve kavgalarını yazdık.

Otobüs şirketlerinin hepsi…

Aile şirketi.

Cumhuriyet Türkiyesiyle başladı, otobüsçülük…

Esas otobüsçülük;

Ellilerden, altmışlardan sonra gelişmeye başladı.

İş başında genellikle kurucular mevcut.

Çocuklarıyla beraber çalışsalar bile.

Şu dönemde kurucular yavaş yavaş işten ayrılıyor…

Ya kader ayırıyor ya kendileri…

Ayrılma dönemi…

Ama hepsi için değil.

* * *

Kurucu…

Dişiyle…

Tırnağıyla…

Büyük mücadeleyle…

Çoğunlukla,

Gece gündüz,

Senenin 365 günü çalışarak…

Kimisi muavinlikle,

Kimisi direksiyon sallayarak…

Kimisi ortaklıkla,

Başlayarak,

Şirketini kurdu.

Büyüttü…

Kurucu;

Şirketi…

Evladı gibi görüyor.

* * *

Bir otobüsçü ağabey;

İç Anadolu’da büyük firma sahibiydi…

Firmasını büyütmüştü.

Aynı ilde,

Bir firma daha vardı.

O firmada kardeşi ve eniştesinindi.

Akrabalarındı.

Aynı ailendi.

* * *

Israrla rekabet yaptılar.

Rekabet büyüdü.

Bir ara, araya girip;

Barışsınlar istedik.

Bir zaman muvakkat olduk.

* * *

Olmadı…

Rekabet devam etti.

Büyük şirket küçüldü.

Yine birleşin dedik.

Olmaz dedi, bu ağabey.

“Bu firma benim evladım… İsmini sil diyorlar, ben siler miyim” dedi.

Bende dedim ki bu rekabet sizi bitirecek.

Bana cevabı şu oldu:

“İsmimi silmem

Zaten…

Dişlerimi sıka sıka öleceğim”

Nitekim;

Öldü bir zaman sonra.

Ya şirketi?..

Oda yok oldu.

Duygusal yaklaşım,

İnat…

Sürtüşmeler,

Tartışmalar…

Kavgalar…

Ayrılıklar…

Batmalar…

* * *

Aile içi kavgalar…

Kavgaların nedenleri,

Sebepleri;

Genelde değil.

“İş” ile ilgili değil.

 

 

 

İş dışı sürtüşmeler.

Hazımsızlıklar…

Duygusal yaklaşımlar…

* * *

Otobüs firmalarının kurucusu doğal lider.

Tek kişi veya yardımcı bir kardeş, kardeşler…

Zamanla çocukların işe girişi.

Evlilikler,

Gelinler,

Damatlar,

Aile içinde hizipleşmeler…

“O araba aldı, mobilyasını değiştirdi, onun evi daha güzel…

Benim evim değil” gibi.

Aile içindeki duygusallık sonucu;

Çatışma potansiyeli hep var.

Aile şirketlerinin içinde hep var bu potansiyel.

İşle ilgili;

Tartışma başlar…

Sonra;

Dosyalar,

Bagajdan indirilir.

Toplantı beş saatse,

Beş dakika iş konuşulur.

İşle aile içi sorunlar birbirine karıştırılır.

Aile içi sorunlar tartışılır, konuşulur; iş diye…

* * *

Eğer;

Aile içi tartışmalar, akılcı yönlendirilemezse, şirket zarar görür.

Rahmi Koç; “Birincisi yapar… ikincisi tutar… üçüncüsü yer… (Kuşaklar).

ABD’de üçüncü kuşağa geçen şirket yüzde 16.

Avrupa’da yüzde 25.

Bize babamız (Vehbi Koç) kriterler koydu.

Bir erkek üç kız kardeş olarak sadık kaldık.

Bunun ne kanunu, ne protokolü, ne de hukuku var.

Kardeşlerin iyi geçinmesinden başka yolu yok.”

 

Latif Karaali, Ulaştırma Dünyası, 

15 Şubat 2010, Sayı: 452

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir