“Boş ver! Gittiği yere kadar..”

 OTOBÜSÜN şarj dinamosunda bir “ses” var.

Usta şoföre “Bilyanın arızalı olduğunu” söylüyor.

“Dinamoyu sökmemiz lazım” diyor.

Şoför ekonomik açıdan zor durumda ya…

“Usta! Elleme, bozulana-kırılana kadar gitsin” diye konuşuyor.

Sonra…

Sonra şoför yorum yapmaya başlıyor.

“Şimdi dinamoyu sökeceksin..

bilyayı, kömürü, keçesini değiştireceksin…

60 – 70                       milyon lira yedek parça tutacak.

10-15 milyon da el emeği vereceğiz.

Boş ver. Gittiği yere kadar gitsin!”

 

GERÇEKÇİ DÜŞÜNÜRSEK…

Anlattığım olayda şoförün yaklaşım şekli ve mantığı kendi gerçekleri içinde belki doğru. Ama, gerçekte yanlış.

Bu şarj dinamosunu yaptırmadan şoför tamirciden çıkıp gitti.

Bu şarj dinamosuna bakım yapılmazsa, kısa zamanda başka sorunlar ortaya çıkacak.

Bir süre sonra sadece bilya, kömür ve keçe değil, dinamonun diyot ablası ve yastık da gidecek.

O gün masraftan kaçan şoför, daha sonra fazladan bir 60-70 milyon lira daha masraf yapacak. Yukarıda, durumu bir örnekle tespit ettik. Otobüsçü, gelirinin azlığından dolayı artık “bakım” yaptırmıyor.

“Onarım” yaptırıyor…

Halbuki zamanında bakım yaparsa “daha ucuza” gelecek.

Zamanında yapılan bakım ve tamirat “sürpriz” masrafı önleyecek.

 

OLMASI GEREKEN…

Bunun dışında da dikkat edilmesi gereken bazı noktalar var.

“Modern teknoloji ürünü” araçlar “bilgi” ve “birikim” istiyor.

Her araçta ayrıntılı bilgiler içeren “kullanma kılavuzları” var.

Kullanma talimatları iyi okunmalı.

Şoför cephesi böyle.

Bir de “üretici” cephesinden bakalım.

Üretici firma her şeyi üretmiyor.

Bu konuda orijinal parça üreticilerine de (OEM) büyük iş düşüyor.

Birkaç örnek; Webasto, Voit, Wabco, Bosch, Star Cool gibi…

Kullanım hataları var. AMA…

Üretim hataları da var.

Mesela; Star Cool’un kahve makinesi rölesi dayanmıyor.

Zayıf!

Mesela Wabco’nun hava dağıtım merkezi..

Debriyaj sertleşiyor.

Şanzıman ve debriyaj merkezini söküyorlar.

Çözüm değil!

Sorun; Wabco’nun ürettiği hava dağıtım merkezi.

Teknik ismiyle Y 90 no’lu muşur.

Oksitleniyor ve çürüyor.

Sadece bobini 25-30 milyon lira.

Soketi ise 5 milyon lira.

10 milyon lira da “işçilik” ödeniyor.

Marş basmıyor.

Modül ısınıyor, fazla elektrik çekiyor.

Neticede motor stop etmiyor.

Şoför viteste stop ediyor. Bu yanlış!

Mesela, MN Modülü (Bloke) hep arızalanıyor.

Mesela, Voit’in ürettiği retarden sübap bloku (Hava) sürekli arıza yapıyor.

…Ve sadece bu parçadan ayda ortalama 100 adet satılıyor.

Değeri 175 milyon lira + KDV!

Webasto ısıtıcı hortumundan mazot kaçırıyor.

Pompa kapak cıvataları da gevşek.

Mesela klima; Webasto ve Konvekta’dan bahsediyorum.

Hortum patlatıyor.

Bakır boru da patlıyor.

 

ÖNLEM ALMAK KİMİN İŞİ?

Otobüsçü tamir yapmaktan bıktı!

Bunların önlemini almak orijinal parça üreten firmalara düşer.

“Kronik hata” gösteren parça sayısı çok.

“Müzmin dert” haline gelen bu unsurlar iyileştirilmeli.

Yeni araçlarda yapılan “iyileştirmeler” var.

Peki, eski araçlar ne olacak?

“Geriye dönüş” olacak mı?

AKSİYON neden yapılmıyor?

 

 

Latif Karaali, Güle Güle Gazetesi

30 Nisan – 6 Mayıs 1999

Sayı: 73

 

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir