KAMUOYU BASKISI ŞART

  Yazarımız Latif Karaali, yoğun iş programı dolayısıyla bu hafta yazısını elimize ulaştıramadı. Hoşgörüne sığınarak eski bir yazısını yayınlıyoruz.

 ULAŞTIRMA sisteminin altyapıları henüz tamamlanmamış olan ülkemizde, sektöre bütçeden gerekli pay ayrılmamıştır.

1998 bütçemize baktığımızda, bütçenin yüzde 60’ı borç ödemelerine, yüzde 23’ü maaşa, yüzde 10’u bürokrasinin günlük giderlerini karşılamaya ve geriye kalan yüzde 7’si yatırımlara ayrılmıştır.

Ekonomik durum bu.

Yollar yeterli değil. Aynı yolu hem turizm,  hem tarım, hem de şehirlerarası yolcu taşıyan araçlar kullanmaktadır.

Sektörle ilgili yasal düzenlemeler yetersiz. (Yasa çıkartmak parayla değil.)

Politikacılarımız cek… cak… Diyor. Meslektaşlarımız ise “yapılmalıdır.”, “edilmelidir”, “çıkarılmalıdır

Rekabet alabildiğine acımasız, mesleki disiplin kurulamamış. Mesleki dayanışma yok. Her şeyi devletten bekliyoruz.

Vay halimize!

Önce biz meslektaş olmalıyız. Mesleki dayanışmayı tesis etmeliyiz. Gerisi gelir…

Yasal birlik” ten önce “Sosyal birliği” kurmalıyız.

Dünyamızdaki ekonomik gelişmeleri neden görmek istemeyiz?

Biz büyük sektörüz. Kullanamadığımız büyük gücümüz var.

Devleti ve ilgili kurumlarını yönlendirmeliyiz.

Çalışmalarda “Kanun yapıcı”yı yalnız bırakmamalıyız. Bu potansiyele sahibiz.

Mevcut şartlar altında, yapabileceğimiz çok şey var.

Sektör menfaatlerinin korunması için “Mesleki dayanışma”yı tesis etmemiz lazım.

Her şeyi devletten beklemeyelim.

Türkiye’de “Asker Karavanası” bile özelleştirilmek üzereyken, biz sorunları çözmek için devletten medet umuyoruz.

Bu enflasyonist ortamda 24 saat “Ucuz hizmet” veren “Onurlu mesleğimiz” adına, velinimetimiz olan yolcuya güvenli bir yolculuk, çağdaş bir hizmet sunmak için çaba harcamalıyız

 

Latif Karaali – Gülegüle

2 Haziran 1998

Sayı: 33

 

 

 

 

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir